حداقل دستمزد: راه نجات حیاتی فقر یا عامل تورم کشنده شغل؟

اگر یک کسب و کار توانایی پرداخت دستمزد کارگران خود را ندارد، نباید وجود داشته باشد. "تئوری جالب. در واقعیت، وقتی یک غذاخوری کوچک را مجبور می کنید به جای 10 دلار، 15 دلار در ساعت بپردازد، آنها فقط هزینه را جذب نمی کنند. آنها قیمت یک همبرگر را افزایش می دهند، ساعات کاری را کاهش می دهند، کارکنان را اخراج می کنند، یا کیوسک های سفارش خودکار نصب می کنند. شما به کارگر کمک نکردید، بلکه آنها را بیکار کردید." بحث در انجمن اقتصاد در مورد مقررات دستمزد آتش یک جنگ تمام عیار را برمی انگیزد: آیا افزایش حداقل دستمزد یک ضرورت اخلاقی است یا یک سیاست کشتار شغلی؟

What the thread is fighting about

بحث بر سر این نیست که آیا کارگران مستحق پول هستند یا خیر. این است که آیا افزایش حداقل دستمزد دستوری دولت ابزاری مؤثر و ضروری برای رهایی خانواده‌های کم‌درآمد از فقر و کاهش نابرابری اقتصادی است، یا اینکه به‌عنوان یک انحراف اقتصادی عمل می‌کند که قیمت‌های مصرف‌کننده را بالا می‌برد، به کسب‌وکارهای کوچک آسیب می‌رساند و در نهایت با کاهش فرصت‌های شغلی و سرعت بخشیدن به اتوماسیون به کارگران کم‌ماهر آسیب می‌رساند.

The believing side swings first

• افزایش حداقل دستمزد راهی مستقیم و ثابت شده برای کاهش فقر و نابرابری است
  طرفداران استدلال می کنند که دستمزدهای پایین کارگران را وادار می کند تا برای بقای خود به برنامه های کمک های دولتی دولتی (کوپن های غذایی، Medicaid) تکیه کنند و عملاً با پول مالیات دهندگان به حقوق و دستمزد شرکت ها یارانه می دهند. افزایش حداقل دستمزد میلیون‌ها خانواده را از فقر نجات می‌دهد، وابستگی دولت را کاهش می‌دهد و شکاف رو به رشد ثروت را کاهش می‌دهد.
• دستمزدهای بالاتر باعث افزایش هزینه های مصرف کننده و تحریک رشد اقتصادی محلی می شود
  مدافعان اشاره می کنند که کارگران کم درآمد تقریباً 100٪ درآمد خود را بلافاصله صرف نیازهای اولیه می کنند. دادن دستمزدهای بالاتر به آنها پول را مستقیماً به مشاغل محلی تزریق می کند و تقاضا برای کالاها و خدمات را افزایش می دهد. نیروی کار با درآمد خوب، بهره وری بالاتر، هزینه های گردش مالی کمتر و خدمات بهتر به مشتریان را دارد که افزایش حقوق و دستمزد را جبران می کند.
• شرکت ها دارای قدرت انحصاری هستند – کارگران فاقد اهرمی برای مذاکره در مورد دستمزدهای منصفانه هستند
  حامیان استدلال می کنند که در بسیاری از بازارهای کار محلی، چند کارفرمای بزرگ (مانند والمارت یا آمازون) اکثر مشاغل را کنترل می کنند. این شرکت‌ها بدون یک طبقه اجباری از سوی دولت، از قدرت بازار خود برای سرکوب دستمزدها زیر سطح رقابتی خود استفاده می‌کنند. حداقل دستمزد این عدم تعادل قدرت را تصحیح می کند و شرکت های سودآور را مجبور می کند بهای منصفانه ای برای نیروی کار بپردازند.

The skeptics swing back

• افزایش دستمزدهای اجباری، مشاغل را مجبور به اخراج کارگران یا کاهش ساعات کاری می کند
  منتقدان استدلال می کنند که نیروی کار تابع عرضه و تقاضا است. اگر دولت به طور مصنوعی قیمت نیروی کار را افزایش دهد، کسب و کارها کمتر از آن خرید خواهند کرد. مطالعات استاندارد اقتصادی نشان می‌دهد که افزایش حداقل دستمزد منجر به از دست دادن شغل می‌شود، به‌ویژه برای کارگران جوان‌تر، کم مهارت و اقلیت‌ها، که به‌طور کامل از بازار کار در سطح پایه خارج می‌شوند.
• هزینه های بالاتر نیروی کار مستقیماً به مصرف کنندگان منتقل می شود و باعث تورم قیمت می شود
  بدبینان اشاره می کنند که مشاغل کم حاشیه مانند رستوران ها و فروشگاه های خرده فروشی با حاشیه سود 3 تا 5 درصد کار می کنند. زمانی که هزینه های حقوق و دستمزد آنها 30 تا 50 درصد افزایش می یابد، چاره ای جز افزایش قیمت ها ندارند. این باعث تورم قیمت محلی می شود، به این معنی که دستمزدهای بالاتر بلافاصله با افزایش هزینه اجاره، غذا و خدمات اولیه از بین می رود و کارگران را از همان جایی که شروع کرده بودند رها می کند.
• دستورات حداقل دستمزد ملی واقعیت های محلی هزینه های زندگی را نادیده می گیرد و مناطق روستایی را درهم می شکند
  منتقدان تاکید می کنند که هزینه ها بر اساس جغرافیا بسیار متفاوت است. حداقل دستمزد 15 دلاری در کلان شهر سانفرانسیسکو قابل مدیریت است، اما برای یک کسب و کار کوچک در روستایی آلاباما، جایی که متوسط ​​هزینه زندگی 40 درصد کمتر است، فاجعه بار است. اجبار یک استاندارد ملی واحد، اقتصاد روستایی را نابود می کند و ادغام کسب و کار را به سمت شرکت های ملی سوق می دهد.

Sharpest thread jabs

• وکیل دستمزد: اگر یک شرکت میلیاردها سود کسب کند اما کارگران آن هنوز برای خوردن به کوپن های غذایی نیاز دارند، مالیات دهندگان به حاشیه سود آن شرکت یارانه پرداخت می کنند. افزایش حداقل دستمزد فقط وادار کردن شرکت ها به پرداخت صورت حساب های خود است.
• صاحب کسب و کار: من یک نانوایی محلی را اداره می کنم. اگر هزینه های کار من 40000 دلار در سال افزایش یابد، نمی توانم فقط پول چاپ کنم. یا قیمت یک قرص نان را به 8 دلار افزایش می‌دهم، صندوقدارم را اخراج می‌کنم و یک آی‌پد خودخروجی نصب می‌کنم، یا تعطیل می‌کنم. مشتریان من 8 دلار برای نان نمی پردازند، بنابراین صندوقدار شغل خود را از دست می دهد. این واقعیت اقتصادی است.

Pick a side without pretending this is calm

• آیا از حداقل دستمزدی که به‌طور خودکار با شاخص‌های هزینه‌های زندگی محلی نمایه می‌شود، به جای یک نرخ ثابت ایالتی یا فدرال حمایت می‌کنید؟
• آیا بهتر است فردی یک شغل کم درآمد (10 دلار در ساعت) داشته باشد یا بیکار باشد زیرا کف دستمزد قانونی به 15 دلار افزایش یافته است؟

Where the fight still refuses to die

اگر افزایش حداقل دستمزد یک عصای جادویی برای رفاه است که هیچ جنبه منفی ندارد، چرا باید روی 15 یا 20 دلار متوقف شود؟ چرا حداقل دستمزد را 100 دلار در ساعت نمی کنید و همه را یک شبه ثروتمند نمی کنید؟