Asgari Ücret: Yoksulluk için yaşamsal bir cankurtaran halatı mı yoksa istihdamı öldüren enflasyon etkeni mi?

"Bir işletme, çalışanlarına geçinebilecekleri bir ücret ödeyemiyorsa var olmamalıdır. Haftada 40 saat çalışan hiç kimse yoksulluk içinde yaşamamalıdır." "Harika bir teori. Gerçekte, küçük bir lokantayı saat başına 10 dolar yerine 15 dolar ödemeye zorladığınızda, sadece maliyeti karşılamazlar. Bir hamburgerin fiyatını artırırlar, çalışma saatlerini kısaltırlar, personeli işten çıkarırlar veya otomatik sipariş kioskları kurarlar. İşçiye yardım etmediniz; onları işsiz bıraktınız." Ücret düzenlemeleri üzerine bir ekonomi forumu tartışması tam kapsamlı bir savaşı ateşliyor: Asgari ücreti artırmak ahlaki bir gereklilik mi, yoksa istihdamı yok eden bir politika mı?

What the thread is fighting about

Tartışma işçilerin parayı hak edip etmediğiyle ilgili değil. Hükümetin zorunlu kıldığı asgari ücret artışlarının, düşük gelirli aileleri yoksulluktan kurtarmak ve ekonomik eşitsizliği azaltmak için etkili ve gerekli bir araç mı temsil ettiği, yoksa tüketici fiyatlarını yükselten, küçük işletmelere zarar veren ve sonuçta iş fırsatlarını azaltarak ve otomasyonu hızlandırarak düşük vasıflı işçilere zarar veren ekonomik bir çarpıklık olarak mı hareket ettiği.

The believing side swings first

• Asgari ücretin artırılması yoksulluğu ve eşitsizliği azaltmanın doğrudan ve kanıtlanmış bir yoludur
  Taraftarlar, düşük ücretlerin, işçileri ayakta kalabilmek için hükümetin kamu yardım programlarına (gıda pulları, Medicaid) güvenmeye zorladığını ve şirketlerin maaş bordrolarını vergi mükelleflerinin parasıyla etkili bir şekilde sübvanse ettiğini ileri sürüyor. Asgari ücretin yükseltilmesi milyonlarca aileyi yoksulluktan kurtarıyor, devlete bağımlılığı azaltıyor ve artan refah açığını daraltıyor.
• Daha yüksek ücretler tüketici harcamalarını artırır ve yerel ekonomik büyümeyi teşvik eder
  Savunucular, düşük gelirli çalışanların gelirlerinin neredeyse yüzde 100'ünü doğrudan temel ihtiyaçlara harcadığına dikkat çekiyor. Onlara daha yüksek ücret vermek, parayı doğrudan yerel işletmelere geri aktararak mal ve hizmetlere olan talebi artırıyor. İyi maaş alan bir iş gücü daha yüksek üretkenliğe, daha düşük devir maliyetlerine ve daha iyi müşteri hizmetlerine sahip olup bordro artışını dengeler.
• Şirketler tekel gücüne sahip; işçiler adil ücretler konusunda pazarlık yapma gücünden yoksun
  Destekleyenler, birçok yerel işgücü piyasasında işlerin çoğunluğunu birkaç büyük işverenin (Walmart veya Amazon gibi) kontrol ettiğini öne sürüyor. Hükümetin zorunlu kıldığı bir zemin olmadığında, bu şirketler piyasa güçlerini ücretleri rekabet seviyelerinin altına düşürmek için kullanıyorlar. Asgari ücret, bu güç dengesizliğini düzelterek kârlı şirketleri emek için adil bir fiyat ödemeye zorluyor.

The skeptics swing back

• Zorunlu ücret artışları işletmeleri işçi çıkarmaya veya çalışma saatlerini azaltmaya zorluyor
  Eleştirmenler emeğin arz ve talebe bağlı olduğunu savunuyor. Eğer hükümet emeğin fiyatını yapay olarak artırırsa işletmeler daha azını satın alacaktır. Standart ekonomik araştırmalar, asgari ücret artışlarının, özellikle giriş seviyesi iş piyasasının tamamen dışında fiyatlandırılan genç, düşük vasıflı işçiler ve azınlıklar için iş kayıplarına yol açtığını gösteriyor.
• Daha yüksek işgücü maliyetleri doğrudan tüketicilere yansıtılarak fiyat enflasyonuna neden oluyor
  Şüpheciler, restoranlar ve perakende mağazalar gibi düşük marjlı işletmelerin %3-5 kar marjıyla faaliyet gösterdiğine dikkat çekiyor. Bordro maliyetleri yüzde 30-50 arttığında fiyatları artırmaktan başka çareleri kalmıyor. Bu, yerel fiyat enflasyonunu tetikliyor; bu da artan kira, gıda ve temel hizmet maliyetleri nedeniyle yüksek ücretlerin anında silinmesi ve işçilerin başladıkları yerde kalması anlamına geliyor.
• Ulusal asgari ücret talimatları, yerel yaşam maliyeti gerçeklerini göz ardı ediyor ve kırsal alanları eziyor
  Eleştirmenler, maliyetlerin coğrafyaya göre büyük ölçüde değiştiğini vurguluyor. San Francisco metropolünde 15 dolarlık bir asgari ücret idare edilebilir, ancak ortalama yaşam maliyetinin %40 daha düşük olduğu kırsal Alabama'daki küçük bir işletme için felakettir. Tek bir ulusal standardı zorlamak kırsal ekonomileri yok eder ve iş konsolidasyonunu ulusal şirketlere doğru yönlendirir.

Sharpest thread jabs

• Ücret Avukatı: Bir şirket milyarlarca kar elde ediyorsa ancak çalışanlarının yemek için hâlâ yemek puluna ihtiyacı varsa, vergi mükellefleri o şirketin kar marjını sübvanse ediyor demektir. Asgari ücreti yükseltmek şirketlerin kendi faturalarını ödemesini sağlamaktan başka bir şey değil.
• İşletme Sahibi: Yerel bir fırın işletiyorum. Eğer işçilik maliyetlerim yılda 40.000 dolar artarsa, öylece para basamam. Ya bir somun ekmeğin fiyatını 8 dolara çıkaracağım, kasiyerimi kovup otomatik ödemeli bir iPad takacağım ya da kapatacağım. Müşterilerim ekmeğe 8 dolar vermiyor, bu yüzden kasiyer işini kaybediyor. Bu ekonomik gerçektir.

Pick a side without pretending this is calm

• Tek bir eyalet veya federal sabit oran yerine otomatik olarak yerel yaşam maliyeti endekslerine endekslenen bir asgari ücreti destekler misiniz?
• Bir kişinin düşük ücretli bir işte çalışması mı (saat başına 10 dolar) yoksa yasal ücret tabanının 15 dolara çıkarılması nedeniyle işsiz kalması mı daha iyidir?

Where the fight still refuses to die

Asgari ücreti artırmak refah için hiçbir dezavantajı olmayan sihirli bir değnekse neden 15 veya 20 dolarda durasınız ki? Neden asgari ücreti saatte 100 dolar yapıp herkesi bir gecede zengin yapmıyorsunuz?