صحبت درمانی: واژگان عاطفی سالم یا سپر کلید واژه دستکاری؟

"من به دوست پسرم گفتم شوخی او به من صدمه زد و او گفت که "آسیب پذیری را به سلاح تبدیل می کنم." وقتی مرزی تعیین کردم، او آن را "باج گیری عاطفی" نامید. اکنون هیچ کدام از ما نمی‌توانیم حتی یک احساس را بدون اینکه طرف مقابل آن را اختلال شخصیت تشخیص دهد، بگوییم.» یک رشته مشاوره روابط در مورد بحث‌های روزمره که به تشخیص‌های دوئل درمانی می‌پیوندند، بحث گسترده‌ای را برانگیخته است: آیا زبان درمانی ما را به ارتباطات بهتری تبدیل کرده است یا فقط به همه مهمات جدید داده است؟

What the thread is fighting about

بحث بر سر این نیست که آیا درمان خوب است یا خیر. این است که آیا وارد کردن واژگان بالینی به درگیری‌های گاه به گاه، «خودی‌پرست» خواندن شریک زندگی، برچسب زدن «نارسیست» به اختلاف نظرها، تعیین هر اولویت به‌عنوان «مرز»، دموکراتیزه کردن هوش هیجانی یا ایجاد نسلی است که نمی‌تواند بدون آسیب‌شناسی شخص مقابل استدلال ساده‌ای داشته باشد.

The believing side swings first

• زبان درمانی پویایی هایی را نام می برد که قبلاً نامرئی بودند و در سکوت تحمل می شدند
  حامیان استدلال می کنند که قبل از ورود صحبت های درمانی به فرهنگ رایج، میلیون ها نفر از روابط آزاردهنده عاطفی رنج می بردند بدون اینکه بتوانند تشخیص دهند چه اتفاقی برای آنها می افتد. واژگانی مانند «گاز لایت»، «بمب عشقی» و «سوءاستفاده خودشیفته» به قربانیان واژگانی برای تشخیص و فرار از الگوهای سمی که نسل‌های قبلی به سادگی «ازدواج دشوار» می‌گفتند، می‌دهد.
• تعیین مرزها یک حق اساسی است، نه دستکاری عاطفی
  مدافعان اصرار دارند که چارچوب‌بندی مرزها به‌عنوان «کنترل‌کننده» یا «سلاح‌شده» خود یک تاکتیک دستکاری است که توسط افرادی که از نداشتن محدودیت سود می‌برند استفاده می‌کنند. توانایی گفتن «این برای من قابل قبول نیست» بدون تنبیه، پایه‌ای برای روابط سالم است، و نادیده گرفتن آن به‌عنوان صحبت‌های درمانی مرسوم، صرفاً سرکوب عاطفی قدیمی است که تغییر نام داده است.
• سواد عاطفی یک مهارت است، نه یک سلاح – مشکل استفاده نادرست است، نه خود واژگان
  طرفداران استدلال می کنند که سرزنش کلمات مانند سرزنش چکش برای پنجره های شکسته است. زبان درمانی ابزاری برای ارتباط است. این واقعیت که برخی افراد از آن سوء استفاده می کنند، کل چارچوب را باطل نمی کند. راه حل، آموزش بهتر در مورد معنای واقعی این اصطلاحات از نظر بالینی است، نه رها کردن کامل آنها.

The skeptics swing back

• اصطلاحات بالینی در حال از بین رفتن معنی هستند و به عنوان سلاح های بلاغی استفاده می شوند
  منتقدان استدلال می‌کنند که «خودشیفتگی» از یک تشخیص بالینی جدی که تقریباً ۱ درصد از جمعیت را تحت تأثیر قرار می‌دهد، به برچسبی تبدیل شده است که به طور اتفاقی به هر کسی که شما را ناامید می‌کند، سیلی زده می‌شود. "Gaslighting" اکنون به معنای "مخالفت با من" است. "پاسخ تروما" اکنون هر رفتاری را توجیه می کند. وقتی هر درگیری آسیب شناسی می شود، قربانیان واقعی اختلالات واقعی در دریایی از نارضایتی های خود تشخیص داده شده غرق می شوند.
• مرزها به اولتیماتوم های غیرقابل مذاکره تبدیل شده اند که به عنوان مراقبت از خود پنهان شده اند
  شکاکان اشاره می کنند که در عمل، «تعیین یک مرز» اغلب به این معناست که «شما باید ترجیحات من را رعایت کنید وگرنه سلامت روان من را نقض می کنید». مرزهای واقعی مربوط به رفتار شماست. نسخه تسلیح شده از طرف مقابل می‌خواهد نسخه خود را تغییر دهد. گفتن "مرز من این است که شما نمی توانید دوستان زن داشته باشید" مراقبت از خود نیست – بلکه کنترل رفتار است که در بسته بندی درمانی پیچیده شده است.
• گفتار درمانی یک مزیت «اولین تشخیص» ایجاد می‌کند که گفتگوی واقعی را متوقف می‌کند
  منتقدان مشاهده می‌کنند که در استدلال‌های مدرن، هرکسی که رفتار طرف مقابل را اول برچسب بزند، یک مزیت استراتژیک به دست می‌آورد. اگر قبل از اینکه کسی شما را خودشیفته خطاب کند، شما قربانی می شوید و او هم آزارگر می شود. این پویایی هر گفتگو را به مسابقه ای برای آسیب شناسی تبدیل می کند و تشخیص رقابتی را جایگزین گفتگوی واقعی می کند.

Sharpest thread jabs

• مدافع درمان: درمانگر من به معنای واقعی کلمه زندگی من را با آموزش نام بردن از آنچه سابقم با من انجام می داد نجات داد. جرات نکنید به من بگویید که یادگیری کلمه "گازلایتینگ" چیز بدی بود. برخی از ما برای زنده ماندن به این کلمه نیاز داشتیم.
• شریک خسته: من حتی نمی توانم دیگر بگویم "من مخالفم" بدون اینکه به من گفته شود که تجربه زندگی آنها را باطل می کنم و از یک مرز عبور می کنم. در چه مقطعی داشتن نظر متفاوت به نقض سلامت روان تبدیل شد؟

Pick a side without pretending this is calm

• اگر کسی واقعاً گاز سوزی را تجربه کرده باشد، آیا استفاده بیش از حد از این اصطلاح توسط دیگران تجربه او را کاهش می دهد یا آگاهی گسترده به او کمک می کند؟
• آیا راهی برای استفاده از زبان درمانی در روابط بدون تبدیل هر بحثی به جلسه تشخیصی وجود دارد؟

Where the fight still refuses to die

اگر همه یک خودشیفتگی هستند و هر اختلاف نظری باعث می شود که هیچ کس پاسخگوی هیچ چیز نباشد زیرا هر اتهامی به طور همزمان یک تشخیص و یک مکانیسم دفاعی است.